Ateşlere verdik yüreği
şu dağlar şu yollar hüznün, rahmet şarkısını söyler
ellerim boş yüreğim yaralı
hatırımda kalan bir kaç damla gözyaşı
bu ateş çoktan söndü yıkıldı istikamet, yıkıldı boşluk
yüreğimde saplı aşkın hançeri
ışıklar söndü aşk öldü ..





Hüzün,sonbaharda yaprak dökümü ,gurbet elde siyah gecedir
aşk üç harf bir kelime dudaklarda düşen hecedir
yüreğimi anlamayan her aşk, içimde bitmeye mahkumdur
üflenen bir mum gibi yandı söndü aşkımız
söndü şehrin ışığı karanlıklardayım
sen yine aynı sen; suskun ve uzak.
ben yine aynı ben;
kızıl alevi düşer bakışlarımdan
yüreğimde saplı aşkın hançeri
ışıklar söndü aşk öldü ..





Güneş gibi bakardin ,ateşinde yakardin
kalbimi tutuşturur şimşek gibi çakardin
ömrümün aynasına düşer guzelligin bakar ağlardım..





Aşk, bir karanlık geceyse eğer,
vur gitsin beni
sensizliğe kurşun sıkar geceler
sen değilmişin bu aşkın katili
sen değil misin aşk; şöyle
yüreğimde saplı aşkın hançeri
ışıklar söndü aşk öldü ..





Ay gibi bakardin
güneş gibi yakardin
tenimde son yangının külleri
şimdi çok uzaklarda bu aşkın elleri
dudaklarımda kaldı menekşe kokulu, sırma telleri
unutma sol cebinde sakla beni
yüreğimde saplı aşkın hançeri
ışıklar söndü aşk öldü ...


Siir_YARALI_34