Ervah-ı ezelde, söz verdim Râbbe
Ben ona kul oldum, kamber olurum
Faydam olacaksa, kula bir habbe
Camide bir rahle, mimber olurum

Sığar mı; gök kubbe, akla izana
Yaptığın her hayır, konur mizana
Her dakka okunan, kutsal ezana
Zincire, bir halka, çember olurum

Allah nidaları, kükrer sinede
İblis lanetlenir, hac’da, mina da
Nebi’nin aşkına, ben Medine’de
Ravza güllerine, amber olurum

Allah’ım öylesi, güç ver ki bana
Bıkmasın bu gönül, kulluktan yana
Elbette, hamd-ü sena’lar sana
Secdede kalmaktan,kambur olurum

Hâk yolda yürümek, ya Râb, emelim
Uhra’da atıldı, sağlam temelim
Görünüşte değil, benim âmelim
Dil doğru olsun ben, yambur olurum

Alandan makbuldür, oysa veren el
Sev diyor Mevlana, sevgi evrensel
Aşka geliyorken, coşarken her tel
Mevlâ’yı zikreden, tambur olurum

Allah nidasıyla, dolan dillerin
Cennet kokusuyla, esen yellerin
Gerçeği görmesi, için kulların
Doğruyu nakleden, timber olurum

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ

ETEK YAZILARI

KAMBER: Sadık köle
HABBE: Tahıl tanesi, evin, üzüm tanesi, su kabarcığı
RAHLE: Üzerine kitap konulan ve okunan, kısa ayaklı masaya benzer, ahşaptan yapılmış , bir nevi sehpa
MİMBER: Camilerde vaaz veren kişinin çıkıp hutbe okuduğu, kapısı, merdiveni, sahanlığı olan üstü külâhlı yer.
İZAN: Anlayış, anlama yeteneği
MİZAN: Ölçü, tartı, terzi
ÇEMBER: Küre, daire
RAVZA: Çimeni, ağacı, çiçeği bol olan yer, güzel bahçe
AMBER: Amber balığından elde edilen güzel koku, güzel kokuların ortak adı
HAMD: Allaha şükretme, memnuniyetini bildirme
SENA: Allahı övme
EMEL: Gaye, amaç
UHRA:Sair, diğer,başka,ahir,gayr,son,sonra
AMEL: Yapılan iş, eylem, fiil
YAMBUR: Yamuk, eğri
EVRENSEL: Alemşümul, cihanşümul, bütün insanlığı ilgilendiren
TAMBUR: Klasik Türk müzüğünün telli çalgılarından biri
TİMBER: Bir çalgı aletini veya insan sesini ona özgü kılan, frekansına göre değişmeyen ve göreceli olmayan, dinleyicinin aynı şiddet, nota ve frekans düzenine sahip iki sesi ayırt edebilmesini sağlayan nitelik.