Af diyerek kapımı sakın bir daha çalma
Benim senin affına gücüm yetmez kardeşim
Gün gelir unuturum diye hayale dalma
Öyle birkaç cümleyle öfkem bitmez kardeşim
Sendeki dalavere dağlarda karı kürür
Şu mazi dile gelse suratına tükürür

Sanmayın birden bire bu hal oluştu bende
Daha neler diyecek konuşsa kara kalem
Sabrımın sınırları vardı dayandı bende
Uzaktan kaval sesi zannediyor el alem
Öfkemize yenilip bir anda silmedik ki
Kavun gibi koklayıp tadından bilmedik ki

Yıllar yılı boşuna az çekmedim kahrını
Arsız keşmekeşinle uğraşmaktan yoruldum
Yok yere yıkıp durdum eşin dostun hatrını
Şerrinden kurtulalı daha yeni doğruldum
Yalandan kule yaptın işin gücün numara
İnce ince sızlıyor daha açtığın yara

Bir konuşsa dersin ki yalan olamaz hâşâ
Cahil cesaretiyle kafa tutar herkese
Bu sefer battı gemin baltayı vurdun taşa
O kadar çaldın çırptın ulan yine boş kese
Hadi git derdin söyle çare bulsun hocalar
O bile dayanamaz üfürürken bocalar

Doğuştan âmâ gibi hiç görmedin önünü
Suratına tükürsem hafif kalır vallahi
Bu dünyada işin iş gün eyle sen gününü
Mezar yerinde olsam kabul etmem billahi
Ana baba kardeşlik söyle hiç tatmadın mı?
Bir şerefsiz kadına hepsini satmadın mı?

Aklıma her düştükçe tüylerim diken diken
Adamlıktan azade alemin yüz karası
Yıka kirli ruhunu henüz vakit var iken
İçi dışkıyla dolu insanlık fukarası
Pişmanlık güzel şeydir lakin sadık kalmalı
İnsan yaşadığından biraz ibret almalı