0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
801
Okunma
Hadi her birimiz dünyanın her hangi bir yerinde,
Irkını rengini gözetmeden
Her hangi bir çocuğun, dökülen gözyaşlarına dokunalım
Öyle sıradan değil, yaşayarak; en derinden
Sonra sımsıkı saralım yalnızlığını, çaresizliğini
Ve öpelim, öpülmeye hasret yanağının, en güzel yerinden
Zor değilmi! kendi çocuklarımız, ve biz; ne kadar da benciliz
Oysa dünyanın her yerinde, aç çıplak yalın ayak
Ağlayarak yürek yakan çocuklar
Ve biz farkında bile değiliz
Çünkü duymuyoruz duyarsızız bir o kadar da benciliz
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
