Gözlerimizde birikirdi acılar
Yaş olup akardı
Yüzümüzün tarifi mümkünsüz
Coğrafyasına
Gamzelerimizin dipsiz çukurları
Dolar dolar taşardı da
Kimseler duymazdı
Bir damlada boğulan
Hayallerimizin çığlıklarını...

Biz kuzguni günlerin
Güneşe hasret çocuklarıydık
Örselendik,kırıldık,koparıldık
Ama devrildikçe,yeniden kalktık
Acıyan ayaklarımızın üstünde
Dilimizde onurlu türküler
Nasırlı ellerimizde
Narin kırmızı güllerle...

Gökyüzünde Ay-yıldız
Hala parıldıyor ışıl ışıl
Denizler genç mavi
Ağaçlar en yeşil fistanlarını giymiş
Savruluyor yaprakları
Delikanlı rüzgarların önünde...
Ama biz
Yaşlandık!
Belimizi bir tek
O kahrolasıca romatizma büktü
Anlıyacağınız
Eğilmedik
Kimsenin önünde...

Yüzyılların
Rüyasından uyandık
Az önce,gençlik yitip gittiğinde
Herşey yorgun
Herşey eski
Herkes ihtiyar
Ama
ACI İHTİYARLAMIYOR İŞTE...

Esra TÜRKER KONUK - KUZGUNİ HAYATLAR- 18 EKİM İKİBİNONBEŞ