Üşümezdi ellerim zemheri ayazında
Buğulu bakışların içimi ısıtsaydı
Hayatı severdim hep baharında yazında
Gözlerin yüreğini yüreğime katsaydı
Haza mutlu olurdum sen beni sevsen misal


Bölüşürdüm seninle yarım bardakta suyu
Turnaların düşünden kıskanırdım her mevsim
Kaldırırdım yollardan aşk mahreçli pusuyu
Sen olurdun aklımda ve gönlümde tek isim
Dem dem seni solurdum sen beni sevsen misal


Zamanı devşirirdim takvim yapraklarından
Saatimi kurardım her sabah gülüşüne
Kaldırırdım yasağı şehrin tüm taklarından
Tek ben dahil olurdum naz kokulu düşüne
Gözünde kaybolurdum sen beni sevsen misal


Adını gizlerdim hep harflerin rüyası sır
Gül kokardı hayalim sırf bundan mütevellit
Sürerdi hikâyemiz daha binlerce asır
Olurdu tebessümün aşkımıza tevellit
Gizde seni bulurdum sen beni sevsen misal
Ankara,09.10.2015 İbrahim KİLİK

Tevellüt: İnsanın doğumu, doğduğu zaman.