EVLADIM

Velev ki iyi bir şeyler yapıyorsun,
Ve mesela bir huyun iyidir, lakin;
İyide olsa onu doğru taşıyamıyorsan
Ve mesela;
Kibirleniyorsan bunun için,
Ya da insanların gözüne gözüne sokuyorsan fütursuz,
Olmuyor olamaz,
Bu huyla menzil bulunamaz.
İyi huylar başkasını rahatsız etmez,
Müstağniliğe gider sonu,
Sense iyi huylarınla yanarsın.

Oysa iyi huylar çiçek açar, meyve verir.
Paylaşılır meyveler.
Ve Rabbimin izniyle bereketlenir
Cimriliği de olur iyi huyların, kibride,
Taşımasını bil ey oğul…

Son nefeste imansız gitme korkusu sarar
ak sakallı dervişleri.
Nedendir sanırsın, onca ibadetten sonra,
Bu korku neden?
İbadetlerimden gurura kapılırım da yanarım diye, ey oğul.
İbadetler dahi araçtır; amaçsa Allah’ın rızasıdır.
Ama ibadetlerle varırsın O’na.
İyi huyum var diye ancak şükretmek yaraşır.
Çünkü en büyük şükrümüz Müslümanlığımızadır.

2006-02-01