0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
605
Okunma
Saçların takılıyor hayallerime.
Önümü göremiyorum.
İçimde tekin olmayan sualler.
Dipsiz boşluklarda kayboluyorum.
Adını anmak yasak kitaplar gibi suç!
Gözlerinden okuyorum...
Her gün biraz daha ölüyorum.
Alıştım sayılır bu gitgellere.
Yaşamaya olmasa da ölüme doyuyorum.
Her an yeni bir defter veriliyor meleklere.
Onlar yazdıkça ben yazamıyorum...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.