Sen kimsin ey yarın
İçten içe bir susamışın
Sancılı sayhasıyla davetkar gözlerini dikip ömrüme
Özgürlüğüme musallat ecel misin
Benim insanlığımı öldürdüğün dünlerin de
Üflediğin düğümleri çöz ilkin
Hangi halimin sicilini tuttunsa
Azad et yolsuz kibrini

Her özgürlük ayrı bir fistandır hevesime
İstediğim yere gidebiliyor olmak mesela
Bir otomobili giyinmiştir
Kalbimi bir kadına dökmek şiiriyse
Ne çok yalanı susar da kimse bilmez
Bir de istediğimi yiyip içmek çılgınlığım var ki
Battal beden fistanlar giyer
Ağlamanın fistanı gözyaşı
Gülmenin ki hepten çocuktur
Ben en çok öfkemin özgürlüğünü alkışlarım
Doğaçlama savurduğum her söz
Bombalı pankarttır boynumda
En sağlıklı sebeplerden bir türküdür sonra
Sevmek meşgalesi gibi asil
Bir merhamete sağılır özrü

İç kaleleri sağlam adamlar
Şiir bilmez türkü söylemez zannedilir
Aşkları alaşağı edecek kadar güçlü
Hasretsiz nefes alacak kadar taşdırlar
Dün hükmünü yitirmiş yarın henüz sığ bir güneştir
Öyle bilinmek kimlikleridir
Oysa bir gömüden farkları yoktur
Hücrelerinde naif kadın sesleriyle
Nice cevherler ışıldar
Ve gökyüzü kokar nefesleri
Özgürlük kendi tadını yutkunur
Ölçüsüzlük öçleri olur
Kadın dırdırlarına karşı korur insanlığı
O israf edilen kelimelerden oysa
Ne çok şiir çıkarılır
Bilir geçer...