Kitabi bir suçmuş şiir
Kalbi kavlatıp gönlün gizlerini ifşa etmek
Yorgunu yokuşa sürüp iniltisini dinlemek
Kadre uğrama sebepleriyle söyletip
Umuda unut demekmiş

Anladım
anladım dünya zalimlerine nisbet
Zulmü zayi etmeden gösteren
Kadınlığa kanıt olsun diye
Erliği eriten ey

Şiirle yun sen
İnsan tarihiyle başlayan günahı
Sabun kelimesini sür
Ve acıtacak kadar acı kelimesiyle kesele bedenini
İçin
İçin ne olacak onu neyle arlandıracaksın
Damarlarını hangi efsunlu kelime tutacak
Ve kalbin korkular yumağı iken
Gözlerine neyi baktıracaksın

Kitabi bir suçmuş şiir
En az yaşamak kadar vebalmiş
Sussan sancı birikiyor dil
Bükmelerine boyun eğsen hesabı
Hesapsızca soruluyor işte

Ben benden anladığımı söylüyorum
Sen benden anladığını saklıyorsun
Bu yüzden hiçretim bitmiyor
Bitmiyor gerçekliğe aşkım

Yarın ölsen ben pişmanım
Şuan sen suçlusun
Göstere göstere ölüyoruz hepimiz
Gören yok
Bilen duyan yok diye
yaşıyor sayılmayız
Şiir söylüyor işte öle öle
Ölüme başlıyoruz

Sabrıma güvenim kalmadı
Müteşekkir olmanın kimliği değilsin sen
Gel diyorsun
gücü kolaylayıp işi oluruna bırakalım
Kime diyorsun bilemiyorum...