Zaman, hiç bir şeyi geri getirmiyor artık
Gün geçtikçe daha karmaşık, daha çekilmez oluyoruz.
En güzel düşlerimizi, bir bir asıyoruz,
Kurduğumuz darağacında.
Bir dilek sen tutuyorsun, bir dilek ben...

Şimdi, bir dilek tut yüreğinden
İçinden söküp attığın, benli yıllara,
Senin umurunda olmayan yarınlara,
Sadece içinde sen olan bir dilek tut.
Senin dileğin, senin yarının, senin dünün...

Öyle bir gidiş gittin ki benden,
Bu gidişin dönüşü mahşerdir biliyorum
Ne bir ses, ne bir veda, ardında ne varsa yakıp yıkmışsın
Öyle bir kopup gittin ki benden
Ne anılardan bir kırıntı
Ne yüreğinde bir damla merhamet bırakmışsın...

Nasıl bir çıkmazdayım sen hiç bilmedin,
Bir kez olsun, baksaydın gözlerin içine
Sana nasıl yandığımı görecektin.
Bitmeyen kinini, sökseydin yüreğinden
Neden bu kadar aciz,
Neden, bu kadar çaresiz olduğumu görecektin...

Sensiz...
Kaç gecenin saçlarını okşayıp sabahladığımı görecektin
Sensiz...
Bu sarhoş yalnızlığımı, kaç gözyaşımda uyuttuğumu görecektin...

Artık hiç bir şey, eskisi gibi değil
Ne baharım bahar gibi,
Ne yazım yaza benziyor,
Ne ben eski benim, ne de sen...

Şimdi, dilimde sövgülerle çekip gidiyorum
Sevgiyse sevgi, kinse kin, öfkeyse öfke
Herkes payına düşeni alsın...
Son kez çarpıp kapıları, kimsesizliğimin yüzüne
Senden aldığım her şeyi yerine koyup gidiyorum...

Artık ne yolun çıkar yoluma, ne bahtın düşer bahtıma
Ne kokun olacak gecelerimde, nede dilimde adın
Bu gece dünyayı yıkıp başıma,
Sessiz sedasız gidiyorum....
Bu gece dünyayı yıkıp başıma,
Sensiz sedasız gidiyorum.... ]