Ülkemin durumuna üzülürken en sevdiğim insan peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa’dan özür dilemek ihtiyacı hissettim.Ülkemde cumhuriyetin kurcusu olan güzel insanın da adı Mustafa. .Cumhuriyeti kuran insan bize en güzel armağanı vermiş.Bin bir emekle bu güne getirilen ülke bu gün birbirini sevmeyen ve birbirinin boğazını sıkan insanlarla dolu..İki Mustafa bizi affetmeyecek biz böyle birbirimizi yedikçe.

Bir ülke düşünün içinde her bir karakterde ,her bir renkte her bir milletten yaşayan insan kümeleri var.Bu ülkede Arap,İtalyan,Kürt,Romen,Boşnak,Arnavut,Rus vs...bir çok milletten insan görebilirsiniz.Bu insanlar bu ülkede barıştan yana olmalı ,neden mi?..Çünkü..hoş görü olmayan yerde nefret vardır zıtlık vardır barışın olmadığı yerde kavga vardır,şiddet vardır,savaş vardır.Bütün bunun sonucunda herkes mutsuzdur.Cinayetler sizi nereye götürür.Okumamak sizi nereye götürür..En kötü şey cahilliktir bu yüzden okumalı araştırmalı,Sevgi ile yola çıkmalıyız. Yaradılanı Yaratıcısından dolayı sevmeliyiz.
Mutsuz olmamak için de çok okumalı ve birbirimizi iyi anlamalı ,kutsal kitabımızda olduğu gibi kardeşçe yaşamalıyız.

Kabe’ye gittiğimde gördüğüm şeylerden biri orada yaşanan kardeşliğin dünya üzerinde yaşanmaması idi.Bu hepsinden acı olan şey... Çünkü biz müslümanlar ilk geldiği zaman bilime ilime verilen önemi çok yazık ki vermiyoruz.Bencil çocuklar yetiştirmek yerine birbirini seven çocuklar yetiştirmeliyiz .Çocuğu sevmeyen çocuğun vücudunda her türlü tasarrufu hak gören insanlarla nereye gideriz.Bütün halinde yaşayan toplumda birbirimizi düşünmek zorundayız.İnşallah bir gün bunu gerçekleştirir ve peygambere hakiki ümmet,atamıza gerçek kardeş yurttaş oluruz.