Merhaba kadınım kutlu olsun diyorlar ya sana
Yazıyorlar dizelerde, meydanlarda övgüler sana
Gazetede sen varsın, televizyonda methiye sana
Dokundurmuyorlar saçının teline, toz sözüm ona

Merhaba kadınım kutlu olsun diyorlar ya sana
Ne Mehmetler ne Kemaller doğurdun bu vatana
Bu gün övgülerin, yalakalaşmaların hepsi sana
Dokundurmuyorlar saçının teline toz sözüm ona

Merhaba kadınım kutlu olsun diyorlar ya sana
Saçını süpürge ettiğin üç yüz altmış dört sabaha
Ne diyorlar, sen o zamanda varsın başucumuzda
Uyumadan bütün eleminle, senin günün sözüm ona

Merhaba kadınım kutlu olsun diyorlar ya sana
Bahçede toprak kazarken varsın, bazen tarlada
Sözün geçmez ya diğer kalan zaman yanlarında
Dokundurmuyorlar saçının teline toz sözüm ona

Bilirsin bunları, hikâye söyledikleri günlük övgü sana
Her birinin izi var yüreğinde açılan buruk yaralarda
Yosmasın pavyonda, hayatsın kadınısın sokaklarda
Dokundurmuyorlar saçının teline toz sözüm ona

Resimsin alınası ürünlere, kâğıtsın boyalı reklâmlara
Kalan günlerde çıkamazken tek başına sokaklara
Çıkar görünce toplarlar seni istismarla meydanlara
Dokundurmuyorlar saçının teline toz sözüm ona

Yarsın gecelerde, vaz geçilmezsin bize, sevdalarda
Açan karanfil, gelincik, beyaz zambaksın baharlarda
Eli öpülesi kahraman Nene Hatun’sun savaşlarda
Anasın, bacısın kalan üç yüz altmış beş sabahlarda

Merhaba kadınım kutlu olsun diyorlar ya sana
Yüreğin her zaman var, hislerin yâd değil bana
Günler az gelir saygı ömür boyunca olmalı sana
Dokundurmuyorlar saçının teline, toz sözüm ona