Ben senin mahsun duruşunu sevdim
akşamları yokluğunda şiir yazmayı
yıldızlara bakarak seni hayal etmeyi sevdim
ve en çokta güle benzeyen kokunu
içime çekmeyi sevdim ...


Ellerini tuttuğum o akşam
utanarak yüzüme bakamayışını sevdim
ekmeğim aşım suyum gibi sevdim
sevdim işte seni canımdan da öte
ta candan sevdim ...


Yıllardır susuz kalmış çatlayan dudaklarıma
kondurduğun o ilk öpücükle ıslatmanı sevdim
seni gördüğümde ayaklarımın nasıl birbirine dolaştığını
kalp atışlarımın kulaklarımda yankılanmasını sevdim
sevdim işte sevdim senin belki de mahsun duruşunu
ve ne kadar saf ve temiz oluşunu sevdim ...


Ben seni gerçekten ölesiye sevdim
sevdim işte adam gibi sevdim
belki de benim hiç olmayacak
bir daha koklayamayacağım
dağların arkasında ki o güzel kokulu
bir çiçeği sevdim ...


Tarifsiz duyguların eşiğinde
boğazımda düğümlenirken heceler
bir yıldız kayar sanki gökyüzünden
işte ben o gökyüzünde ki yıldızı sevdim
sevdim tüm yalnız geçen günlerime inat
seninle birlikte güzel günler yaşamayı
senin hep yüreğinde olmayı sevdim
sevdim işte seni adam gibi
canımdan da öte ta candan sevdim ...


27 / 08 / 2015


T.C Orhan TAMTÜRK