İçimde sönmeyen sanki kor ateş
Sığmadı sayfaya YAZDIM ağladım ...
Dökseydim dağlara yarılırdı taş
Derdimi heceye DİZDİM Ağladım ...

Ne bir omuz ne de bir eşik buldum
Karaymış şu bahtım yaşarken soldum
Sonunda olmayan saçımı yoldum
Yaban ellerinde GEZDİM Ağladım ...

Sormadı kimseler halin nicedir
Gündüzlerim sanki aysız gecedir
Nağmeler dilimde sazda hecedir
Elimle kaderim ÇİZDİM Ağladım ...

İnleyen nağmeler ruhumda sızı
Ruhum bedenime ediyor nazı
Alsam da elime çalamam sazı
Kendimi boş yere ÜZDÜM Ağladım ...

Kader dedikleri dik bir yokuşmuş
Ömür tek nefeslik bedende kuşmuş
Yakalayım dedim çoktansa uçmuş
Elimle mezarım KAZDIM Ağladım ...

Hüzn-ü Harî der ki ; hüzün gardaşım
Kalemle kağıt tek benim sırdaşım
Vursam da geç oldu taşlara başım
Gözlerimden yaşı SÜZDÜM Ağladım ...

Derdimi heceye DİZDİM Ağladım .

22 / 08 / 2026

Hüzn-ü Harî

Orhan TAMTÜRK