Karanlık çöker her gece; şehrin üzerine
Bazen bitmek bilmez bu uzun geceler
Sessizliği bu gecenin,bir şeyler heceler
Fısıldayışlarını kasvetin,üzerime
Üzgünüm de..Yarım yamalak bir tebessümle
Gittiği yere kadar,gitmeyişiyse benim kararım
Bir gün bir gecede karardım..
Şu saatten sonra meşguliyetim tefekkürle
Tekerrürle hatırlatır kendini acı
Unut gitsin bile denmiyor...
Umutlarım yarınlara kiracı
Kurusun artık şeytanın kir ağacı

Kolumu kaptırmadan önce çektim elimi
Büyükçe bir paydır nankörlüğün dilimi
Konuşmak elzem iken susmak sersemiyim
Fütursuzca bakan gözlerin hapsindeyken
Söyler misin sence serbest miyim?
Serkeş miyim? Hayır,yeterince sadıkken
Söyleyemezsin bunu bana,ağlarken yüreğim
Bileyim; nedir ne değildir,giden bildirir
Varır,görür ve çağırır..Gideyim,göreyim..
Öleyim,böylece böleyim hayatımın akışını
Halihazırdayken; toprağı kazacak küreğim
Ki çevirmiyor hiç benden bakışını

Nakışı mıdır dertler; bu hayatın?
Sarp yokuşudur hainlik; sebatın
Beraatım..bekler dururum onu selim bir kalp ile
Beyaz saftır,hatalarım kirli; temizleyemez kar bile
Gel dile; ki şimdi bağırmak vaktidir
Bak nedir; suratına baktığında gördüğün suretin
Bir zamanlar bir şey değildin sonra zuğur ettin
Sen nesin? Kaçamazken uykudan bile
Ölümden nasıl kaçabileceksin?


Boğucudur illetim
Anlatmak için yeterli bir betim
Görüyor musun yine attı benzim betim
Öldü mutluluk,gülüşüm artık yetim
Karanlık çöker her gece; şehrin üzerine
Bazen bitmek bilmez bu uzun geceler
Sessizliği bu gecenin,bir şeyler heceler
Fısıldayışlarını kasvetin,üzerime