Gençliğimde yar peşinde koşmadım,
Hep rahle-i tedrisata gittim ben...
Çizmeden hiç yukarıya aşmadım;
Koyun, kuzu, inek, dana güttüm ben...

Bahar geldi, papatyayla şad oldum!
Yazın söğüt gölgesinden tat aldım...
Yonca derdim, düven sürdüm, ot yoldum;
Tarlalarda ekin, nohut üttüm ben...

Gençlik işte, kırpmadım hiç gözümü!
Yaşamadım baharımı, güzümü...
Cenab-ı Hak, karartmadı yüzümü;
Bir hırkayla, bir lokmaya fittim ben...

İstanbul’da hendeseden ders aldım!
Musikinin ustasından kurs aldım...
Özden verdim, sanmayın ki burs aldım;
Gurbet elde hasret olup tüttüm ben...

İlke, ülkü derken düştüm yollara!
Nasihatim oldu komşu illere...
Biraz erken vakit düştüm dillere;
Horoz oldum hep zamansız öttüm ben...

Halk içine girdiğimde diriydim!
Yalanım yok, her sözümün eriydim!
Korku bilmez, gözü kara biriydim;
Kendimi hep tehlikeye attım ben...

Hayatımın en müstesna yılları;
Estirmedim, başta kavak yelleri...
Yorgun düştüm yürümekten yolları;
Yitti mecal, tükendim de bittim ben...

Karaman-2015/08