Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
yoruldum sonsuz kelimeler bulduğunda seslen bana değsin fezada asıldığına belki yine doğarım, sende ölürsün ... hatırlarız birbirimizi ******** Uzun bir gece yolculuğunda pencere onu sessizliği adin hüzün unutmuş göğsümüzde zaman Emaneti özlem, umut üstüne... Demet Erdogdu
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
pencere onu sessizliği adin şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
pencere onu sessizliği adin şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.