1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
2302
Okunma
Mavi kızıl bir akşam üstü
Yapraklar yeni düşmeye meyletmiş
Hüzün bulaşmış evlerin duvarlarına
Açık pencereler yırtık tülden dökülüyor hüzünleri
Eskimiş elleri, eskimiş yüzleri
eskimiş sıvaları dökülen evler gibi
teneke saksıda kalmış, inadına çiçek deren umut
ve öpücüklerin merhem olduğu zamanlarda
çorak bir anı sessiz, ölüm gibi
şehir dışında kalmış mezarları
unutmak kadar özgür
unutmak…..yağmurun kokusunu ,dudaklarının tadını
ama öyle bir anda değil
korkar gibi yaşamaktan
vazgeçer gibi vaat edilen cennetten
bakmadan ardına, geçerek yarından bile
bugün ölerek
yalnızlaşır insan, viran evler gibi
söyleme sakın kimseye nasıl sevdiğini.
demet erdoğdu
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz