11
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1726
Okunma

kızıl yeleli atların
lâl sesleriyle
geçtim
…/zamana tutsak
mesafeleri
şehirlerden yüklendiğim, ad’lar
ilkgün ışığımdı
gövdesinde yaşamın
inandım
çoğalan hücrelerime
kor gibi düşseler de
inandım
soyağacımın köklerine sarılır gibi
sarıldım
…/ sanrılı hayata ve ad’lara
uzağımda saklı gölgeleri
ellerimin karanlığa
yenilmesiyle
buldum
kırgın ve yalnız gecede
ay sevişmesine imrenen
ateşli dudakların
bulutlu evine
savruldum
soğudu tenim
belleğim
gözlerimin ıssızlığında
hızla yağdım aşk’a
…/ yüzümde heyelan
uzaklara sürülen mavilerimle
eskiyen ad’ların
büyülü intiharına
eşlik eden çan sesiyle
karışıyorum
toprağa
ölüm
şaka yapıyor olsa gerek
hayatsa …/
bir o kadar ciddi
Nisan Serap Muratoğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.