Sen ey kiracı
Bir kaplumbağa gibi taşırken evini
Yerin belli yurdun belli
Zannetme ki seni barındıran
Ellere bıraktı rızkını.

Sen ey fukara
Akılsız başın cezasını çekmektesin
Kışın üşümektesin gizlice
Soba sıcağına hasret ellerin.
Gelecek bir muamma
Güzel bir yuvaya
Bir sevgiye hasret yüreğin.

Sen ey para babası
Mezarlığa uzak evin
Korkmaktan korkuyorsun
Kenar mahallelerde bir akraban var
Gençlikte çay içtiğiniz belki
İçinden bir ses git desede
Takım elbisenin sözünü dinliyorsun...

Sen ey dünya güzeli
Züleyha’yı tanır mısın ?
Hani güzelliğinden yeri çatlatan
Sonra bir adı kalan yeryüzünde...
Leyla’yı tanır mısın ?
Mecnun’u çöllere düşüren.
Sonra bir adı kalan yeryüzünde...
Şirin’i tanır mısın ey güzel !
Hani dağları devirten güzelliğiyle
Sonra bir mezara taşıyan sevdasını.

Sen ey Süleyman...
Kim derdi sana da değecek ölüm
Biz tırsıp kaçarken mezarlardan
Kim derdi o heybetli sultanın
Sadece adı kalacaktı yeryüzünde.

Sen ey sevgi...
Bizim derdimiz
Senin şeffaflığından öte değil...
En ala zenginde olsa cebimiz
Bir ömre kiracıyız
Bir Mecnun’u yaşarız çöllerde...