Öyle bir hayat düşün ki,
Yeni doğan bebekler yarınlara, umutla bakıp,
Korkusuz, endişesiz yaşayacakları dünyada,
Barışı, kardeşliği sağlamadan,
Kanayan yaraları sarmadan,
Analar ağlamadan,
Barut kokusu yerine, çiçek kokularının geldiği,
İnsanların insan kıymeti bildiği,
Vadesiyle ölenlerin, hakkın rahmetine giderken,
Yaşayan canlı alemin,yüzlerinin güldüğü,
Fakir fukaranın karnının doyduğu
Ülkelerin hukuka adalete uyduğu,
Bütün insanlığın mutlu olduğu
Dünyayı bırakamazsak eğer ki
Günahından kurtulamayacağız.


Ne olur,
Ağlamasın anneler, babalar artık,
Gül koksun çocuklarımız,
Gözlerimizin gökyüzüne baktığı zaman,
Kalbimizin sesini duyalım,
Şehirlerinde,köylerinde silah sesleriyle çıkarken duman
Kendimizi onların yerine koyalım
Gözlerimden damla damla,
Yaşlar dökülürken yeşillenmiş yaprağa,
Göz göregöre gencecik fidanları vermeyelim toprağa,
Girmeyelim sorumsuzca günaha
Gelmeyeceğiz dünyaya bir daha
Şapkanı önüne koyup
Yeniden düşün.


Yıldız Özcan