Uzaklardan süzülüp gelen Beyaz Martım
Küçük Dev Kuşum...
Buralar gurbet... Buralar sürgün!
Mahzun kalırsın kıyamam sana,
Dön git ait olduğun diyarlara...

İsterdim ki...
İsterdim ki; hiç söylenmemiş sözler söyleyim
Amma
Konuşamıyorum ne çare...
Kelimeler firarda, dil suskun!
Zaman mahcup...
Mekân çaresiz...

Ah! Martım! Beyaz Martım...
Okyanus yüreğime sığdıramadığım!

Kırılır kanatların dev dalgalarım-da!
Çeker içine, kaybolursun girdabımda...

Git, hadi durma git!
Küçük Dev Kuşum,
Sana yer yok bu diyarda...

Aldanma, düşme içine; gördüğün her mavi, umman değildir!
Git...
Durma, git hadi...
Buralar çöl, barınamaz-sın! Ölürsün...

Dinle beni “Küçük Dev Kuşum” dinle!
Hasretin/ihtirasın en yakıcı hâliyle
Açmış kollarını bekliyor mavi sular,
O Destansı Vuslatı...
Hadi durma, vur kanadını mavilere!
Git öz mekânına, git güle- güle…

Metanet Yazıcı
*