Hafif hafif esiyor
Deniz kenarında rüzgar;
Saçlarımı kıpır kıpır okşuyor
Dalgaların minik başkaldırışları...
Martılar; beyaz beyaz gövdelerini taşıyorlar
Uçları karalanmış kanatlarıyla;
Turuncu gagalarını gözleriyle birleştirmişler
Av peşinde uçuyorlar...
Leb-i derya deniz...
Olabildiğince cömert
İçinde neler saklıyor bilmem!..
Belki; sırılsıklam sular içinde
Kavrulmuş birkaç yürek...
Kumlar, taşlar arkadaş olmuşlar
Yemyeşil yosunların esrarengizliğinde...
Üç-beş balıkçı teknesi görüyorum taaa ufukta
Kenarda ben varım;
İçimde de sen...
Minik dalgalar gülüyor bana sanki;
Şırıltılarla ayağımın ucunda noktalarken hayatlarını
Yeniden doğmak için çekiliyor geriye; denize doğru...
Köpük köpük, tane tane SEN olup koşuyorlar tekrar
Yüreğimin taaa içine doğru...
Hafif hafif esiyor
Bir deli rüzgar...
Kokusu seni söyler
Dalgalarla beraber...


Metin Kaya İLHAN
TRABZON