YAŞAM OYUNCAK
Bak dostum ben ki yıllarca tayfuna karşı durdum,
Göksümü nice sert kasırgalara gerdim direndim,
Ensemdeki fırtınalara dayandım yıkılmadım,
Yıkmak için rüzgârda deneme yapar yok korkum.

Ne karanlıklar yaşadım içim ürpermez alışığım,
kuytulardan, metruklardan, olmaz tedirginliğim.
Nice odalardan da aydınlık, benim karanlık otağım,
Mahzendeki evimi sarsada yalnızlık gücenmez yüreğim.

Senelerce omuzladığım kaygılarım gelmez aklıma,
Nice taşa toprağa bastım izlerim kaldı silik hatıra.
Hangisini hatırlayım hiç biri kalmadı aklımda,
Yılların bende bıraktığı kırışık izlerinden başka.


Gel otur dostum yalnız değiliz, bizleri yaratan rabbim var,
Yaratanımın eseri ufukta, yıldızlar göründü bak uzaklara.
Pir telaş her bir yana uçuşan kuşların işit şükür dualarını,
Aç çıktığı yuvalarına kursakları dolmuş dönerler coşkuyla.
Ahmet Bağçe
19.07.2015