İzleyin o günleri
Bir de defterinde çiçek kurutan kızı.


Arkadaşların oldu avuçları sımsıcak
Gürgenden yontulmuş beraberlikler belki
Unutulmaz bir çok yolculuk
Ama çoğu kez bomboştu yolların ucu.
Üst üste kalkışmalar durdurunca ağrıyı



Kulağına söyleneni kalbiyle dinlemiş
Çekilip dilinin körfezine
Yaslanmış senin verdiğin söze
o günden beri duyguları çınlar, teni kabarır
Öncesi ağzına kadar dolu bir gün



Ayaklanırken babadan kalma bir rüya
Kulaktan kulağa onca kelime
Yürek dolusu dört mevsimi kapatıp
Közün içinde, kuşunu özleyen ağaç
Ufalar oyuncaklarını, azalır



Saçları karışır rüzgârın unuttuğu ovaya
Bir iyi çocuk, yoğun uykusuz
Yüzünde asılı bulut, gözleri park dolusu
Sevinir gibi olsam o ağlar
Akan benim kanım olurdu



Göğsünde gidenin bıraktığı aralık
Anılar gümüş, yaşamak ağır
Her yerde hangi sevgili kolayca unutulur?


ŞimalGüney!!( HA )
Şiir’e ses soluk olan değerli Mustafa Karaahmetoğlu teşekkür ederim..