rıhtımların en ucunda bekler
anılarının sıcaklığı
hatıralarındaki fırtınalar vurur bedenime
sarsılır bir yaprak gibi
eski günlere hasretim
gemiler gelip gider, bana getirir
yüreğimdeki hasretlere kardeşleri
pervaneler pervasızca itekler gemiyi
önünde bembeyaz köpüklere asarım hasretini
sımsıcak olur yüreğim
beklerim seni her zaman
soğuk rüzgarların esrarengiz sarsıntılarında
bir fener döner mütemadiyen
aydınlatırken ufukları
gözlerim dalgın, yüreğim baygın
silüetini canlandırır gözlerim
dalgaların kıvrımlarında
simsiyah gökyüzünün haşin rüzgarlarıyla uçuşur
bir zamanlar sevginin rüzgarıyla uçuşan saçlarım
gaddarlaşmış bir balyoz gibi sineme iner
yüreğimi deşer sanki sana ait olan hatıralarım
seni seviyorum
seni; ayrı kaldığım kısa zamanlarda bile
dipsiz kuyuların kör karanlıklarındaki esrarın güzelliği kadar
seviyorum
sonsuz olan sevgimi daha da çoğaltmak için
eski yerimizde, eski zamanlarımızdaki gibi
seni hissediyorum
gecelerin dipsiz karanlıklarını yırtan güneş göz atmadan tan yerine
simsiyah bulutlardan boşalan yağmurlara dayandım
yanına geliyorum...


Metin Kaya İLHAN
TRABZON