Öyle gücendim ki ben, artık yüzüne bakmam!
İstemiyorum senden zerrece bir iz kalsın...
Mecramı değiştirdim, sana bir damla akmam!
Öyle kırdın ki beni, Allah canımı alsın!

Zannettin ki, benim hiç yüzüme bakan yoktu...
Bir göz atsam peşimden koşacak öyle çoktu!
Gel, gör senden yediğim, iflah olunmaz oktu;
Yarayı döşten aldım, sana yazıklar olsun!

Dinle, duyuyor musun, attığım son narayı?
Sarabilecek misin, onulmaz bu yarayı?
Tek çarem olsaydın hiç açmazdın ki arayı!
Sen artık benim için, ucu çıkmayan yolsun...

Oysa ne çok sevmiştim, hava gibi, su gibi...
Böyle kırıp gidişin, sanki bir pusu gibi!
Varlığındı bağlayan hayata cansu gibi...
Senin de gözlerine benim gibi yaş dolsun!

Kapandı şimdi hava, gözlerimde yağmur var...
Dolaş da gör çevremde, hatırını kim sayar?
Bir kıdım mutluluğu bana çok gördün ey yar;
Yazdığın son mektubun bırak cebimde solsun...

Antalya-2015/06

TDK:

Kıdım: Bir cismin en küçük parçası, molekül...

Halil Şakir Taşçıoğlu