Lisana sığmayan bu sır içinde
Kaybolur varlığım
Sil baştan aşağı ne varsa
Beni benden alan
Şeyda’m

Ruhumda söylencesi bitmiş imgeler birikmiş
Yaz beni mum isi sinmiş satırlara
Kurulmuş kuru dallarıma dâr sehpası
Tin türabım vuslat tütüyor
S/akla
Sakla beni
Şeyda’m

Ey beni yoktan var eden Rab
Ant olsun vaktin karanlığına
Okurken kelamını aydınlanır
Gecesi gözlerimin
G/özlerime y/ar sürülmüş
Yar
Şeyda’m

Ufukta gün ağarırken
Söyledim s/ol döşümden şiir
Gözlerinin gecesinden doğdum sabahlara
Sinelerde bin ıstırap
Istırap içindeyim
Şeyda’m

Ufukta art arda şimşekler çakar
Gözlerimin çeperinde birikmiş yağmur
Zapt ettiğim sağanakları yağacakmış
Yağacakmış zaman
Yağacakmış
Şeyda’m

Hayat garip bir tren
İnecek bu trene her binen
Bu son istasyon
Son istasyon
Şeyda’m

Bir diriliş muştuluyor s/anki
K/af dağındaki Anka
Ceyhun ile sel olup
Ummana akar ruhum
S/aklımdan çıkmıyorsun
Çıkmıyorsun
Şeyda’m

Sabrı kuşandım oruç niyetli
Suya hasretim
Münasip bir lehçeyle
V/aktimin suruna üfürür İsrafil
Beni sensizliğin ücralarında bırakma
Bırakma
Şeyda’m!

Nuray AYHAN…