Elimi eteğimi sevdadan çoktan çektim
Ne istiyorsun artık verecek neyim kaldı
Bu dünyaya gelirken yalnız doğdum ve tektim
Zannetme aşık olmak ömrümden ömür çaldı
Vakti gelince elbet bedelini öderim
Gözüm arkada kalmaz ah etmeden giderim.



Sitemden duvarları bir bir üstüme yıkıp
Vefasız koydun adı buna rağmen hep sustum
Gönlümde henüz yanan sevdaya suyu döküp
Sonra aniden gittin ardından bakıp pustum
Ne yapmalıydım bilmem aşkı hiçe sayanı
Onca yaşanan varken el yerine koyanı.



Seni öpen dudaklar başkasına yar olsa
Sızlamaz mı hiç için ’benim’ dediğin yar/e
Eğer hayat denilen insanlara okulsa
Sınıfta kaldım diye ciğer olmaz mı pare
Bu kadar mı adamlık kitabını al da git
Seni elin gönlüne yapsınlar artık zabit.



Yaşanan ne var ne yok gözlerime toplandı
Yağmur olup çarpıyor gönlün penceresine
Kalp yumuşamaz sana çelik ile kaplandı
Elini çek dünyamdan bak başın çaresine
Seni sevdiğim günler artık eskide kaldı
Bu aşkın son saati çoktan gönlümde çaldı.




Ayvazım DENİZ