Sen benim hiç kaybolmayan gökyüzümdün
Seninle geçirdiğim bir günüm bir ömürdü
Eskimeyen bir AŞK ile bağlıydım
Gönül kapını açıp, yüreğinle yaşasaydın beni
Kendinden utanırdın.

Sana olan yollarımda ışığım yeşildi
Dur durak bilmeden koşarak, uçarak konardım kollarına
Yokluğunda göremediğin BEN,
Başım eğik, boynum bükük, hissiz adımlarımı atarken,
Seni gördüğüm an ve sana dokunduğumda her yanım tatlı tatlı sızlardı
Yüreğinle dokunsaydın, hissetseydin eğer
Kendinden utanırdın.

Sana herşeyini verecek olan bu kalbim
Yalandan riyadan uzak sözlerimi,
Değerli nefesimle,
Dudaklarımdan damla damla akıtırken
Gönülden dinleseydin eğer
Kendinden utanırdın
Gözlerimdeki aşka odaklı bakışlarıma,
Sarılışlarımdaki özlemime,
Güneş gibi ışıldayan ruhumun aydınlığına,
Gönül kapını açıp bakabilseydin eğer
Kendinden utanırdın.

OLSUN
Bir zaman gelecek ve göreceksin, hissedeceksin
ve BEN
Seni gökyüzünden izleyeceğim
Bağrındaki ateşi, dudaklarındaki titrekliği, gözlerindeki kan kırmızı gözyaşlarını