![]() HÜZÜN MAKAMI.... Kimbilir belki maziden bize kalacak son anı dudağımdan kaleme düşen son iz yüreğimden dökülen beceriksiz bir sızı esrik bir fırtınaya kapılır sökülür bizi bize bağlayan kökler tek tek eksilir tutunduğumuz daldaki düşler ayrılık makamı elvedalar besteler melodiler isminin harfine değindiğinde ras gele sesim sesimde uçuşur o vakitlerde İçimden güvercinler kanat çırpar şehrine yanık bir ezgi tutuşur dilime izdüşümüyle bir çivi misali sökülür sözler yerinden bir ayrılık şarkısı çalınırken her notası üşür kavuşmalara henüz oyun bitmeden kapanır gözlerin perdesi dilimde yarım kalmış bir nakaratın hüzünlü ezgisi yüreğimde özlemimle çığlıklanan matem karası izler dizilir yürek yaramın kabuklarına acılarım vedalara yumulur gözlerim haykırır dudaklar olabildiğince bir hasret melodisini düş’ün bir eserin notaları çizilir biten bir aşk geçmişe fügüranlık eder yazdıkca mechule gitmiş bir sevgiliyi kağıda her cümle buğulanır özlem yağmuruna sağanak halinde harf harf düşer sayfalara tükenişe esir yolculuk başlar günahın dilinden süzülen pişmanlığın bedeli düştükçe yüreğe usulca değinir bam teline sonsuzluk ayazı ayrılık yağarken inceden inceye bu şehre .... Meltem KINIC Şiirime sesiyle hayat veren değerli arkadaşım Emre Özkan’a en kalbi teşekkürlerimle... |
sonsuzluk ayazı ayrılık yağarken
inceden inceye bu şehire....süper