1
Yorum
3
Beğeni
4,7
Puan
841
Okunma
Deniz gibiyim epeydir
Bir dalga,bir sükunet hali
Gidip geliyor ruhumun dört duvarında
Kendime çarpa çarpa
Bileyleniyorum hayata ve sana
Ne geldiğin ne kaldığın belli epeydir
Ya da bende nerede durduğun
Bilirim;
Koynunda uyuduğun tenlerin hazzında evrilmekte şehvetin
Dudaklarına bulaşır başka bedenlerin tadı tuzu
Dilinde erimeye yüz tutan kendi karanlığın
Oyalan kucaklarında terine karışır doğmamış çocukların
Seni de yanılgılar hanesine eklemeli
Gülüp geçmeli bir süre sonra
Öteki esmer,sarışın duruşlara bakıp
"Olsun be bu da böyle olsun" demeli
Kendime çıkmaz sokaklardayım şimdi
Elimde ipi kopmuş bir uçurtma
Gökyüzü ama
O yine mavi allahtan
Üzülme be çocuk
Yine yeniden başka bir sefere
Başka bir yerde ....
5.0
67% (2)
4.0
33% (1)
Cevap Yaz