Çilekeş ömrü adımlayan mısralarında
Damla damla yaşlar var kaldırım taşlarında
Başlanmış bir romandan esintiler gibi
Sokak sessiz ıssızlığını korurken


Ağzındaki sigara bitmiş farkında değil
Düşünce sarmış geçmişi habire dürtükler
Saklayamadığı izlerin ardında
Yüzleşemediği mazisi takılırken aklına
Dilini bağlayan hıçkırığına hesap verirken
Karanlık ürpertici aynı yüreği gibi


Boğazına dökülen sözler çıkmaz oluverir
Sır gibi saklar dökülmeyen sözleri sahil
Gece tek sırdaş yoldaşı olmuştur da
Farkında bile değildir hızlı adımlar ardında
Ayaklar nereye götürdüğünü bilemezken


Gecenin soğuğu üşütür bedenini
Tırnak uçlarına kadar ürperir titrerken
İçinde kalbi cayır cayır yanıyordur aslında
Sanki nefesten çıkan dumanı yutkunur gibi
Hayatın romanını başlatmıştır anlamadan yazılmaya


Kalem kağıt ise gecenin karanlığı
Dizelenen sözler koskoca bir sessizlik
Arada virgül noktalar göz yaşları olurken
Anlamıştır ki bu roman hep yarım kalacak ömür boyu


Nesrin Önem Demir
27. 05. 2015