Suskunluklara sığınıyorum, karanlıklara
Bir kadeh şarabın tortusuna
Rüzgârın kalleşine, yağmurun kurusuna
Bir bulutun gözyaşına
Ve ahmakça uyansam da her günün sabahına

Islanıyorum en çok da aşkta, sırılsıklam
Her şarkım yarım kalsa da
Varamasam da hiç tüme
İzmarit dolsa tabağım
Küllensem kor alevler gibi ardından
Uçuşsam dört bir yöne
Ve aşk kurusa üstümde
Hastalansam sensizlikten
Üstelik sırılsıklamsam yine

Söndürülürse şehrimin tüm ışıkları
Doğmasan güneş gibi tekrar dünyama
Karaborsaya düşerse yineden umutlarım
Gizli saklı dilensem hakkımken seni senden

Ve suskunken en çok çığlık içindeysem
Ve gülerken ağlıyorsam
Ve hep çok severken aldanıyorsam
Kimseye gerek kalmadan suçluyorsam
Kendimi herkesten çok

Ve insanlık bir savunma avukatı tutamıyorsa
Kirleniyorsa aşk, kirleniyorsam
Savunmasız kalıyorsam senin günahlarına
Ve kalbin rutin çırpınışlarla tutunuyorsa hayata
Can çekişirken beni yok sayıyorsan
Ben hariç tüm doğruların yanlışsa

Kandırmışsan kendini yine kendinle
Kandırmışlarsa seni yalancı sevgiyle
Yalanı gerçek, gerçeği yalan sanmışsan
Yanılmışsan gururundan
Kabul edemiyorsan

Bulduklarındır kaybettiklerim
Seni bulduğumda anlamalıydım
Kaybettiğin ben değildim de sendin


25.05.2015-İstanbul