Ne kadar darbe yersen ye, yinede dengeni kaybedip düşme yere,
İnsanlar karaktersizdir, güvenme seni kaldırmak için uzanan her ele.
Gün gelir geçer zaman, dostların birer birer el, birer birer düşman olur,
İnsanoğlu çiğ süt emmiş, iyiliği beceremeyen insan kötülükte uzman olur.

Tek olacaksın alemde, millet üzerine geldikçe sen daha iyi olacaksın.
Haksızın karşısında durup, bedeli ölüm olsa bile haklıyı koruyacaksın.
Belki seni herkes aptal bilecek, kandırması kolay sanacaktır.
Bir gün mutlaka seni yaktığını sananlar, senden beter yanacaktır.

Meydanı kötülere bırakmak niye, niye ve kimdendir bu korkun?
O dokuz aylıkta sen beş aylık mısın, nedir senin ondan farkın?
Bak dostum anan seni tek doğurmuş, kimseye başını eğmeyeceksin,
Sevdiklerin melek değil unutma, kimseyi kendinden fazla sevmeyeceksin.

Farklı olmak için ayrı bir çabaya gerek yok, inan sadece kendin olman yeter,
Gerçek dostların yanındaysa eğer, sahte olanları kaybetmiş olsan ne fark eder?
Bir gün gelir yapılan kötülüklerin, hesabını yapanlardan teker teker sorarsın.
Sorarsın sormasına da, sorduktan sonra yine için için sende yanarsın.