ve
kuruldu
el âlem mahkemesi
ipe verilecektir aşk şiirleri yazan şair
hep bir ağızdan haykırır kalabalık
-yakın bütün şiirlerini
-yağlı urgan geçirin boynuna
-son duası şiir olmasın
-en büyük acı ile kahrolsun
-tutup getirin saçlarından
-sehpayı sevgilisi devirsin
-aleme ibret olsun

son duası nasihat olur şairin
bağnazlığa
ağızlarından ateş üfleyen kalabalığa
ey ahali!
duymayayım mı duygularımın sesini
hissetmeyeyim mi hislerimi
yapmayın Allah aşkına

bir ot mu olayım dağ başında?
hâşâ
ota hakaret ettim
unuttum
rüzgâr denilen sevgiliyle danslarını
dolunayda

nafile feryat
nafile figan
neden yoruyorsun kendini şair
mümkün mü kurtulmaları
cehalet denen bu hastalıktan
yüzlerce, binlerce tanrı hükmediyor beyinlerine
nefisleri kadar varolmuşlar
demek ki
Allah’ın aşkı değmemiş kalplerine

ve sen şair
sende mi bilmiyorsun onlar gibi
ölümdeki temizliği
beyaza sarılır ölüm
doğduğun gün gibi lekesiz
az sonra çıkagelir ölüm meleği
öper alnından
ne güzel bir yazgı aşk ile
güle,güle öleceksin

işte o aşk ki
ölenlerin yüzündeki tebessüm ondan...

Arap Kurt