Gırtlağımı sıkıyor, eli dikenli gerçek
Ağzımda dilim varken sessiz kalmak ne mümkün
Ölümü hatırlatır, güzden kalma bir yaprak
Vakit saat gelince nefes almak ne mümkün

İnandığım doğruyu çalıp götürdü yalan
Umudunu yitirdi umuttan artakalan
Yerin altı üstü de aynı demektir ziyan
Ağıt düşer payıma susup gülmek ne mümkün

Üç beş kuruş veripte aldığım eğlencelik
Hangisinden vazgeçsem hangisinde öncelik
Uzat ömrümü tanrım sadece bir gecelik
Ecel denen o andan zaman çalmak ne mümkün

Nefsim ile gölgem ki; fersah fersah önümde
Bekliyorlar sonumu uçurumun sonunda
Kurtulacak benliğim belki günün birinde
Her şeyi bilsem bile kader bilmek ne mümkün

Yeri göğü taşları ayağıma çağırdım
Suyun gücü yetmedi kurşun gibi ağırdım
Dibine çekti deniz imdat diye bağırdım
Vurgun yedim böylece geri gelmek ne mümkün

Mümkünü yok kurtoğlu çaban gider boşuna
İmrendirir yaratan gökte uçan kuşuna
Yalan dünya nimeti gidebilir hoşuna
Arzuyu ve hevesi hepten silmek ne mümkün

Arap Kurt