Bir iş gününe sığmaz sen tüten hayallerim.
Taşar geceye tümü gece senden bergüzar.
Kâh çay kâh kahve tüter seninle dizelerim.
Senin kokunu taşır iklimime hep rüzgâr.


Kelimeler mi üşür neden Ankara ayaz?
En ağır suallerin muhatabı yüreğim.
Sen oluyorsun dem dem sükutumdaki niyaz.
Senin billur gamzende dizelerim her dem im.


Aşk atlasında sızı gül mahreçli ismin hep.
Düş gören turnaların kanatları mecalsiz.
Benim şairliğime berrak gülüşün sebep.
Bir anlık tebessümün yadımda kalan tek iz.


Yaralı kelimeler kan sızar dudağımdan.
Ölçü uyak dayanmaz sendeki albeniye.
Her gün bir parça göçer depremle aşk dağımdan.
Senin iklimine hiç yansımaz bu hâl niye?


Ey gül mahreçli peri hem Leyla hem Züleyha!
Adının bidayeti ilham hep kalemime.
Adın dilimde sızı gerek yok başka aha!
Seni emanet ettim imdeki sırlı mime.
Ankara,25.05.2015 İbrahim KİLİK