Böbürle sallanıp, yolda yürürken,
Toprağı beğenmez, taşa bağlanır.
Bir hayra direnip, ayak sürürken,
Varlığa güvenip, boşa bağlanır.


Bir meclise selam verip giremez.
Bilse söyler tövbe cevap veremez.
Bir başına dönüp izi süremez.
Önde yürür gibi peşe bağlanır.


Atıp, tutar bir de yüksekten uçar.
Lafla, milyonlarca parayı saçar.
Suya nispet edip göğsünü açar.
Yağmurdan haz etmez, yaşa bağlanır.


Toplayıp kucaklar ateşi, narı.
Soğutsa içini, su dökse bari.
Lazımsa birine, yok eder varı,
Toklukla yetinmez, aşa bağlanır.


Görenler ah eder, bir kuru çalı.
Ne kendi yer, ne de yedirir malı.
Sevmezmiş eti, hem pekmezi balı.
Ava merak sarmış, kuşa bağlanır.


Erdem senden öte, epeyce ırak,
Tutma artık daha, dünyayı bırak.
Birisi diyor ki, yüreğin kurak.
Baharda üşürken, kışa bağlanır.


zekeriya duman