1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
874
Okunma
Sen yanımdayken sevdiğim.
Mutlu olmam için tebessüm etmeme gerek yoktu.
Sen ki benim en güzel gamzemdin.
Sabahımda güneşe gecemde aya gerek yoktu.
Şimdi sabahlarım bile karanlık.
Gecenin tedirginliği var üzerimde,
Güneşi görünce bitiverecekmiş gibi.
Oysa beni asıl üzen,
Güneşi görebiliyor oluşum değil,
O güneşin senin batışından sonra doğacak oluşu.
Beni bağışla çürümüşken cesetin kalbimde.
Seni daha fazla taşıyamazdım içimde.
Bir yağmur damlasıydın gözyaşlarımda,
Toprağa düştün bir daha dönemezsin geri.
Ve ben yokluğunda buldum mahşeri.
Sen de artık benim için toprak oldun sevgili.
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz