O an vedalaştım kendimle çekip gittiğin o an
O an manalı bir bakış vardı beni hıçkırıklara boğan
O an titredi elim ayağım çözüldü dizlerimin bağı
O an can yakan sözlerinden korkmuştum bayağı
O an allak bullak oldum aniden karardı gözlerim
O an bir cenk meydanındaydı ruha hitap sözlerin
O an şimşek çakan gözlerinde yayıldı kıvılcımlar
O an yüreğime ateş düştü peş peşe geldi yıldırımlar
O an göz göze geldiğimizde kavruldu sol yanım
O an idama mahkûm bendim okundu fermanım
O an bir tebessümün yeterdi olmasa da sözlerin
O an bir alev topu çakıyordu gözlerinde ejderin
O an şimşek çakan gözlerinde yarıldı bulutlar
O an kalakaldım kendimle yitip gitti umutlar
O an hissetmemiştim kendimi kar yağdı üzerime
O an yaptığın atışların hepsi düşmüştü menzilime
O an dünya başıma yıkıldı çöktü omuzlarım
O an ırmaklarım buharlaştı sensiz nasıl ağlarım
O an çarptı içimin dağlarına yankı buldu sözlerin
O an yüreğimde bir krater oluştu öylesine derin
O an ezber bozdu saatler kanatlandı bulutlar
Rabbim ilticam sana beni bu halimden kurtar
O an derinleşti gözlerinde hissettiğin âh’ın
O an gök kubbe üzerime çöktü yıkıldı hankâh’ım
O an anladım kelebeği, bir yıldız kaydı göğümden
O an yarıldı yürek okyanusum kayıp gittin elimden
O an bulutlar sağanak sağanak beste yaptı gönlüme
O an gözlerin bir veda mektubu tutuşturdu elime
O an beynime yoğun bir sis çökmüştü anlaşılmaz bir an
O an feri kalmadı güneşin, yere düşmüştü o an
O an ışıl ışıl bir çift gözdü yargılayan beni
O an burgu gibi işliyordu her sözün bedenimi
O an söyleyemedim sana uzaklaştın birden
O an hak verdim sözlerine utanarak kendimden
Karşıma dikildiğin o an her şey bitecek sandım
Beni anlasaydın o an sana yüreğimle vardım
O an çakılmıştı bir çivi yine kalbimin üstüne
O an sendin ruhumda, dedim: küstümü ne?
Yol vardır gönülden gönüle,hissedersin o an
Bir şarkıda ölümsüz beste notalarla okunur insan
O an….
Yusuf Erdoğan
(*) Nurullah Genç ağabeyin yazdığının yanında benim ki çırak hükmündedir.