Nasıl bir serzeniştir çaldı umutlarımı,
Ellerim, ayaklarım nasıl bağlandı kaldı?
Bilmem ki.. Göklerdeki yağmur bulutları mı?
Yıllardır beslediğim, ümitlerimi çaldı.

Bahçeler yemyeşildi, şimdi kurumuş kalmış,
Sararıp solmuş güller, sümbüller ve laleler.
Bilemediğim bir ses, gece ruhumu çalmış
Ardımdan şimşek gibi yetişti pervaneler.

Geceler uzadıkça, içimi hüzün vurur,
Bir yanım hep susmuştur, bir yanım her gün ağlar.
Takvimin yaprakları üstüme çöküp durur,
Geçmeyen acılarım, içimde yara bağlar.

Yollarım ıssızdır hep, ayak izlerim silik,
Dost sandıklarım bugün, dağılmış birer yitik.
Kalbim hâlâ bekliyor, çocuk gibi iyilik,
Ne gelen belli artık, ne de gidenler bitik.

Bir dua tutunmuştu, dudağımın ucuna,
Düşmemek için değil, zamana direnir hep.
Belki bir sabah erken, bu sabrın sonucuna,
Karanlıklar boğulup, nurla dolar mı acep?

...andelip...