Nasıl bir serzeniştir çaldı umutlarımı,
Ellerim, ayaklarım şimdi bağlandı kaldı.
Bilmem ki..şu gökdeki yağmur bulutları mı?
Yıllardır beslediğim, ümitlerimi çaldı.

O rengarenk bahçeler, şimdi kuruyup kalmış,
Sararıp solmuş güller, sümbüller ve laleler.
Tanımadığım bir ses, gece ruhumu çalmış,
Ardından şimşek gibi çaktı şimdi haleler.

Geceler uzadıkça, içimi hüzün vurur,
Bir yanım neş’e dolu, bir yanım her gün ağlar.
Takvimin yaprakları ruhuma çöküp durur,
Geçmeyen acılarım, kalbimde yara bağlar.

Yollarım ıssızdır hep, ayak izlerim silik,
Dost sandıklarım bugün, dağılmış birer birer.
Kalbim hâlâ bekliyor, çocuk gibi iyilik,
Ne gelen belli artık, ne de çekip gidenler.

Bir dua tutunurdu, dudağımın ucuna,
Düşmemek için değil, zamana direnir hep.
Belki bir sabah erken, bu sabrın sonucuna,
Karanlıklar boğulup, nurla dolar mı acep?

...andelip...