Köyümüzde ekinler biçilir, taşınırdı
Dökülen alın teri eski günlerde kalmış
Düvenlerin üstünde ömürler aşınırdı
Neşeli harman yeri eski günlerde kalmış

Sabah erkenden kalkıp yakılırdı fırınlar
Sıcak çorba, ekmekle doyardı aç karınlar
Köylüye güç verirdi umut dolu yarınlar
Doğal yaşamın feri eski günlerde kalmış

Bir çift güçlü öküzle gözdeydi kara saban
Bire on alınırdı, zayi olmazdı çaban
Bir değirmen misali köyü öğütmüş zaman
Hormonsoz tahıl türü eski günlerde kalmış

İmece okunarak yardıma koşulurdu
Nice zorlu engeller böylece aşılırdı
Somurtarak gezenin haline şaşılırdı
Mutlu kadını eri eski günlerde kalmış

Gördüm ahşap evleri sarmış yabani otlar
Vahşi hayvan sesleri, derdimi bine katlar
Evcilini arama kayıp köpekler, atlar
Çan sesli, gezen sürü eski günlerde kalmış

Mahzunlaşmış köyümüz garip, boynunu eğer
Çocukların sesiyle şenlenir imiş meğer
Odunla pişen yemek, bence her şeye değer
Tandırın ekmek piri eski günlerde kalmış

Emine Yılmaz Dereci