Kestir felek biletimi

Bir parça yalnızlık ver bakkal
ekmek arası

bu gece bu şehre katık edip
bu kenti içeceğim
galon galon

görmeyecek hiç bir şeyi gözüm
açın yolları
sevdiğime gideceğim

ne zaman sorsam
İstanbul kalmadı diyorsun
anladım veresiye olmasaydı
yani peşin
yaratırdın alimAllah
ah
ah bakkal ah

ne gülüyorsun
amcam gülme
çook yalnızım

hala parlıyor mu ışığım
şimdi sen öyle mi diyorsun
ben gökteki sönük tek yaldızım



Ankara da mı kalmadı
yok satıyorsun be amca
taze mi bitti

atı alan Üsküdar’ı aştı mı
kanmam öyle sözlere ben
mıh gibi buradayız
bu tahta daha çok mıh kaldırır
bu hamur daha çok su

aman be amca
lafı dolaştırıp nere getirdin

ses ver gece
ses ver sevdiğim
bu gece de ses gelmezse
yardan da serden de vazgeçeceğim

yok mu iki mısra şöyle damardan
bir iki gazel

herkes yabancı
herkes el

bir şarkı
meselâ

hıyabandan - bülbül sesinden
bir koku bir renk
gül sinesinden

estir felek estir
bu son gülüşün

kör olmayasıca

kestir bu akşama biletimi
de
olmasın dönüşü

varsın yarım kalsın
yarimin düşü
olmazsa da ardımdan biraz ağlasın

bakkal amca
şurdan bir paket de
kağıt mendil ver
bir garip çocuğa ekmek parası
azıcık bana da
yalnızlık
ekmek arası

10/Ocak/2013/Perşembe/Ankara

Yüksel Nimet Apel