Hörgücümüz rahatlık, geğneşemez ters deve,
Ekmekler çöpe yolluk, indiremez burnunu!
Sabah evinden çıkan, sağlam dönemez eve?!
Allah’ım kaldırmasın; kib’rini- gurûrunu!. 01 NİSAN 2015 Çarşamba.
/

Kömürden çıkarır sıcacık Ekmek,
Gönülden çıkartır; haram-î yemek!
Ak kâğıt üstüne resim süslemek,
Esere saygıda mârifet bizde!...
Yağcılık yapmazsan, düşersin gözde!. 02 NİSAN 2015
/

Basın- yayında kusur, sanır sustuğu kârdır!
Elbet evveli olan; âkıbeti kadardır!
Gönlünce makarayı, ileri- geri sardır!
Sütünden şüphe olan; ecdâdıyla âyardır!. 03 NİSAN 2015 CUMÂ.
/

Trafo tehlikedir; radyasyon pek çürütür!
Çevresinde canlıyı, görünmeden kurutur!
Kedinin devri geçti, onyedi il durutur!
Bıyıklıya ne gerek, bu seferki sansardır!. 04.4.2015
/

Biliyorum geleceğin yer değil,
Hüzünlendim dönüşün pek er değil,
Tâne- tâne yağmur çisem ter değil;
Kirpiğimde yaşı gördün; gelmedin...
Ben öldüm de gönlümde sen ölmedin!. 05.4.2015 Pazar.
/

Hayâtımda, iki şeyi çok inceler ve sonuçlarını; işin başı ile üzülerek kıyaslarım:
1- Çanakkale Zafer Anıtı inşaatı,
2- Âşık Veysel Şatıroğlu’nun hayâtı...
İşte, Sizin yazdığınız eserin bence yorumu...
Çarp- topla- böl... aynı kapıya geliyor...
Mehmed Âkif Ersoy’u, yukarıdaki sıralamaya eklemeyi; sözü uzatmak anlamında gördüm...
Kimsenin yüzü kızarmıyor(kızaranlar, zâten susmuyor)!.
Kaç değişik açıdan bakarsam- bakayım... eser, kendini yüze çalıyor!...
İyi ki, yazdınız; mos-mor olmuş yüreğime tercümân oldunuz... 05 NİSAN 2015
/

Sekizyüzonüç Lira, S.S.K.’lı maaşı,
Yirmibeş yıl çalışmış, ilk emekli maaşı!
Aç bırakıp- çekiştir, canlı- canlı naaşı!
Mazlumun her âhından, bakın kimse gülmedi!. 06 NİSAN 2015


kadiryeter Kadir Yeter. 07.4.2015 TRABZON.