8
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1117
Okunma
Yangınını döktü içim,
Kalemin keskin yanıyla,
Kazıdım karanlığı.
Her kıvrımında,
Bir volkan misali alev aldı,
Hüzne boğuldu çizgiler,
Siyaha kandı.
Belki;
Sevdaya yelken açtı.
Belki de;
Ayın yeniden doğuşunu anlattı.
Kimi zaman;
Doldu umutla,
İçimdeki yaşanmışlıklara battı.
Kalemin
Her kıvrılışında,
Yüreğimin sızısı arttı.
Her dokunuşunda,
Ayrı bir yön çizdi,
Boynu bükük kıvrımlarda.
Kimi zaman;
Anlatamadı olan biteni,
Sessizce yol aldı kalem ucunda,
Süzüldü inceden inceye.
Derin manalı,
Bir o kadar da edalı,
Suskunluğumu yaşadı,
Beni anlattı,
Ağlattı.
Melek ÖZKAN
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz