İçime bir hüzün çöktü, ayrılık vakti galiba,
Helallik istiyorum dostlar hepinize elveda.

Her ayrılık bir kavuşmadır, Mevlana’da bu sevda,
Üzülmek değil ki; sebep; kavuşmaktır elveda.

En sevgili hicret etti, Refik’i Ala’ya,
Her şey aslına rücu eder,ulaşır Mevla’ya.

Belki bir buse, birkaç damla gözyaşı,
Gül bahçesine döndü,İbrahim’in ateşi.

Dünya hayatı insan için,bulunulan bir pazar,
Tükenir ömür sermayen, hergün azar azar.

Kötülük yapan bir insan kendi kuyusunu kazar,
Cansız bedenlerin limanıdır, işte; ibretlik mezar.

Haktan uzak olan her şey; hakikatten uzaktır,
Kibir cehalet ve gurur insan için tuzaktır.

Bir takım sözler vardır,onları papağan’da söyler,
Bir takım sözler vardır, insanlara hayreyler.

Ben bazen ağlarım,bu kalbimden bir gıda,
Kendinle hesaplaş ki;rahmet versin hüda.

Bir gülümseme güzel çehre kalplerde çiçekler açar,
Kurtuluş arayan insan kalbini Hakk’a açar.

Gönlümüz haktan yana, Hakk’a uyan bir esir,
Bu esaret hürriyet olur, fark edersen basir.

Ben hastayım sultan’ıma hasret bunun neresi,
Dünyayı arkama aldım, ötelerdir çaresi.


Her sevgi bir damladır, bazen ırmak bazen nehir,
Oluklar çift diyor Şair; biri nurludur ve diğeri kir.

Gün gelir bu yolculuk bir gün bitiverir,
Tutar dört kişi birden mezara itiverir.

Kapanır hayat sahnen, çekilir bu son perde,
Dünya zevklerine daldın, oldumu derman derde?

Alma mazlumun ahını çıkar aheste aheste,
Hakka teslim olmak gaye, ötekiler vareste.

Sevdiğinle beraber olduğun, yaşadığın o’an,
Diğer saatler boşa gitti, sen kendin inan.

Çünkü kişi sevdiğiyledir, hayat bulduğu an,
Her zikir bir bayramdır , O’nu gönlünde an.

Ayrılık gizemli fırtına kalplerde bir imza,
Yaratana kul olabilmek kazanmaktır rıza.

Kul olabilmek tek gaye,insan başka ne ister,
Manevi değerlerle, beslenmeli bu hisler.

Sen O’ndan razı ol, O’ senden razı,
Kulluğuna kabul etsin,bu gönlümün niyazı.

Seni aramak ömrüm olsun, hayatın gerçeği,
Hakikatin şahitleri olmak budur ömrün gerçeği.

Herkes bir şey sever, bence en güzeli,
Kâinat yaratıldı aşkına,O’ güzeller güzeli.

Her sevgi O’na gider,yüreklerde tekbir,
Ben ezelden söz vermişim;tevhid Allah Bir.

İçimizde yaşayalım, hergün kıyameti,
Yaprak gibi dökülüyoruz, belirgin alameti.

Hüzün, geçici ayrılığın kalplerdeki bir izi,
Allah yolunda erleriz, ayıramaz kimse bizi.

Ötelere bir hazırlık; yapmalı insan kendine,
Tüm çiçekleri dolaşır arı, balözü toplar kendine.

Ayrılıktan söz açtık,araya cümleler girdi,
Bakışlar sabitlendi, kalpler vuslata erdi.

Bir gönül manzumesi düşünceler sıralı,
Ben haddimi bilirim, buda sözün kralı.

Biz bir gül bahçesiyiz, gönlümüz gül besler,
Yusuf’un son arzusudur,sizden helallik ister.
Yusuf Erdoğan