yükleyip inat trenine geçmişin sancılı ağrılarını
kalkma vaktini bekleyen yalnız yolcu misali
gözlerin boş boş garı tararken
o kadar gömülmüşsün ki yokluğuma
üstüme toprak atacak elin bile üşengeç
korkma o zaman
raylara yatır bedenimi
geç git üstümden.



sulu sepken yağan yağmurda
ıslanma heveslerin vardı bilirim
o yüzden dilinde çıplak ağıtlar dolaşırdı
mütemadiyen üşürdün
ama söylemek ağır gelirdi diline
susardın
kör bir alıcı kuş gibi
ne, ne aldığını bilirdin
ne de kaybettiğini görürdün.



sazsız sözsüz bir düğündü yüreğinin hengamesi
gelin almaya giden damatlar gibi süslü sözlerin
kemanın buruk nağmelerine karışır
kırılırdı bana ulaşmadan
akortsuz bir gidişti vesselam
çaldıkça kulak tırmalayan
yaralayan.



hatırla
ölümün kol gezdiği gizli düşlerin vardı en çok
sarı suratlı hayaller
parmak arası sigarayla tellendirilmiş yılgın bakışların
aklına geldikçe delirme raddelerinden dönüşlerin
sus sen
çocuk ceplerinden misketlerin çaldığında da susmuştun
söz gümüşse sükut altındı
bozdur bozdur harca şimdi
harca ki bana verecek bir pamuk şekerin kalmasın yüreğinde.


bir vakitler hasreti kucaklayan ellerin vardı senin.


hani mütemadiyen enden gülümseyen dudaklarından
sevdayı uçuran sözlerin asılırdı
dolu dolu düşerdi kapıma
kendini kilitlediğin gözlerinde
açılıp açılmayacağı belli değil diye küsmelerin vardı
usul usul sis inerdi gönül dağlarına
kaybolurdun
ve sen en çok da benim yokluğuma ağlardın.



bir ballı çörekti bana sunduğun
yedikçe içi kaynatan
tadı damakta kalan
biraz yanık
çokça leziz
geri veriyorum sana
dişlenmiş kenarları biliyorum
dişlerimi sıkmaktan olsa gerek
ne söylenir ki sevdayı terkeden adamın ardından.



ansızın vurgun yemiş avcı gibi
öyle bakma bana
kendi yarattığın korkuluklara yaslanıp
seyretmek nasıl oluyormuş gör istedim
ki bilirsin
her zaman sağlam olmaz yaslandığın duvarlar
bir zaman sonra üstüne yıkılırlar.


ve
zaman rüzgarın nefesiyle birleşip
günü gelince kulağıma adını fısıldadığında
gönlüm dile gelip
nasıl bilirdin sorusuna
iyi bilirdim
iyi bilirdim den başka
ne dese boş.




Ayvazım DENİZ