10
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
1662
Okunma

Dünyevi ihtiraslardan arınmış
İnfialleri ihlallere dönüştürmeden
Boş ver diyor hüznü
Kendini taşımaktan yorgun
Yerçekimine yenik düşen ayakları
Ait olduğu yere getiriyor onu
Yağarken karlar
Yemliyor kuşları
Kar yağıyor
Yorgun yüzüyle gülümsüyor bir kadın
Gökyüzü saçlarına değiyor
Kavrayamadıkları gizi
Kavradıkları özü
Zulasında umutları
Yemliyor kuşları
Yorgun bir mesai bitimi
Kuytu ve köhne tozlar
Sırtında üşüyen terler
Yoksul evinin yolunu tutuyor
Bir çay içimi tad mutluluğu
Şifresi yitirilmiş hayatın terekesinde
Dünyanın ağırlığını içinden atabilmek için
Yemliyor kuşları
Karlar üşütmesin kuşları…
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.